ΠΡΟΣΟΧΗ! ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΑ Η ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΚΟΣΜΟΥ. ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΝΤΙΓΡΑΨΕΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΜΟΝΟ ΑΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΕ ΤΟ LINK www.onirocosmos.gr

Μια Σύντομη Αναδρομή στην Ιστορία της Οργόνης

Τις δεκαετίες του 1930 και 1940, ο δρ. Βίλχελμ Ράιχ εντόπισε και μέτρησε την αιθερική ενέργεια (ενέργεια της ζωής, τσι, κλπ.), την οποία ονόμασε «οργόνη».

Ο δρ. Ράιχ καθόρισε ότι τοποθετώντας εναλλάξ στρώματα γυαλιού (fiberglass), μία οργανική ουσία, και ατσαλόμαλλο, μία ανόργανη ουσία, μπορούσε στην πραγματικότητα να προσελκύσει και να συλλέξει την οργόνη (αιθερική ενέργεια), τόσο αυτή που ήταν πλεονεκτική για τη ζωή (την οποία ο Ράιχ ονόμαζε “OR” ή “POR”) όσο και την βλαβερή αρνητική αιθερική ενέργεια («θανατηφόρα οργόνη» ή “DOR”).

Κατασκεύασε, λοιπόν, μεγάλα κουτιά που ονόμασε «συσσωρευτές» ή “oracs”, χρησιμοποιώντας απλώς την αρχή των εναλλασσόμενων στρωμάτων. Με τον τρόπο αυτό κατάφερε να θεραπεύσει ασθενείς με διάφορα προβλήματα, όπως διάφορες μορφές καρκίνου, βάζοντας τους να κάτσουν μέσα στο κουτί για συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα.

Το 1986, επιστήμονες του πανεπιστημίου του Marburg στη Γερμανία, δημοσίευσαν τα αποτελέσματα μιας έρευνας που έδειχνε ότι 30λεπτες θεραπείες μέσα στον συσσωρευτή προκαλούσαν μόνιμα, θετικά ψυχοσωματικά αποτελέσματα, πράγμα που δεν συνέβαινε με τον θάλαμο που κατασκευάστηκε, σε αντιδιαστολή, μόνο από γυαλί. Η δήλωση που ακολούθησε την έρευνα έλεγε ότι «τα αποτελέσματα που λάβαμε από την έρευνα μας, μας παρείχαν αποδείξεις σχετικά με την υπόθεση ότι οι φυσικές ιδιότητες του συσσωρευτή οργόνης και η ψυχοσωματική επίδραση που έχει στους ανθρώπινους οργανισμούς, που αξίωσαν ο Ράιχ και οι συνεργάτες του, πραγματικά υπάρχουν.»