Τ’ αστέρι που εικονίζεται σ’ αυτή την κάρτα είναι ο πλανήτης Αφροδίτη, ο Έσπερος των αρχαίων, που ο λαός τον ονομάζει Αποσπερίτη. Το ίδιο άστρο, όταν προβάλλει την αυγή πριν ανατείλει ο ήλιος, ονομαζόταν στην αρχαιότητα Εωσφόρος ή Φωσφόρος Αστήρ και η σημερινή του ονομασία είναι Αυγερινός.
Η ίδια κάρτα σχετίζεται με την βαβυλωνιακή θεά Ιννάνα ή Αστάρτη, που κάθε χρόνο το φως της μέρας την καλούσε ν’ αναστήσει τον Ντουμούζ (Άδωνι)από τον τάφο του. Σε μεταγενέστερους χρόνους η βαβυλωνιακή Αστάρτη ταυτίστηκε με την Ελληνική θεά του έρωτα Αφροδίτη.
Ο αριθμός της κάρτας αυτής είναι το 17, που αποτελείται από το 1 και το 7, με άθροισμα 8. Όπως είδαμε και στις κάρτες Ι και ΧΙ, το πλαγιαστό ∞ ο κοσμικός λιμνίσκος, θεωρείται σαν σύμβολο του απείρου, της ανανέωσης και της αναγέννησης, κι έτσι τον Μεσαίωνα είχε συσχετισθεί με την βάπτιση. Επίσης, η όγδοη ουράνια σφαίρα θεωρούνταν η έδρα των απλανών αστέρων σύμφωνα με την υπόθεση του Πτολεμαίου.
Το λαμπερό αστέρι που φωτίζει τη νύχτα είναι το έμβλημα του πνεύματος, το μυστικό κέντρο, κι η προσταγή της Μοίρας. Για τους αλχημιστές ήταν το σύμβολο της φαντασίας, που τους ένωνε με τις δυνάμεις του υποσυνείδητου και με τις φυσικές ύλες που προσπαθούσαν να μεταστοιχειώσουν.
Στα ίχνη των Μεγάλων (Παλαιών και των Πρεσβύτερων) Θεών!
Όσο κι αν είμαστε «βουτηγμένοι» ως το λαιμό στον αγώνα της επιβίωσης, εμείς οι άνθρωποι, από την αρχή του Χρόνου και σε κάθε γωνιά της Γης, μας χαρακτηρίζει εκείνη η έμφυτη περιέργεια για κάθε τι που βλέπουμε και αντιλαμβανόμαστε γύρω μας. Και προσπαθούμε να καταλάβουμε, να ερμηνεύσουμε, να γνωρίσουμε. Έτσι φτάσαμε σήμερα να είμαστε σε θέση να έχουμε περισσότερα δεδομένα προς σύγκριση, αποθηκευμένα στη Μνήμη μας, αλλά και να αποκτήσουμε την επίγνωση της ανεπάρκειας μας σε σχέση με το σύνολο της Κοσμικής Ύπαρξης.
Ωστόσο, μερικοί δεν καταθέτουμε τα όπλα –και καλά κάνουμε– κι έτσι συνεχίζουμε το Παιχνίδι της Γνώσης και της Κατανόησης κι όπου μας πάει… Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια, επιστρατεύσαμε θεούς και δαίμονες, επιστήμονες και φιλοσόφους, αποκριφιστές και μυθοπλάστες και σαλπάρουμε για άλλη μια φορά για τον γύρο του Κόσμου σε συμπαντικό επίπεδο. Στην πλώρη μας, οδηγοί και προστάτες οι Κάβειροι, οι Μεγάλοι Θεοί!
The Men who Stare at Goats (Οι Άντρες που Κοιτούν Επίμονα Κατσίκες)
Τέχνη -
Ταινιοθήκη
Συντάχθηκε απο τον/την Spacemen 3
Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2010 12:03
Σκηνοθέτης: Grant Heslov
Είδος: "Μαύρη" κωμωδία
Παραγωγή: 2009
Λίγα λόγια για το έργο:
Ανάμεσα στην Ελευθερία και την Δύναμη ακροβατεί μια γάτα σε τεντωμένο σκοινί.
Ελευθερία και Δύναμη ηχούν οι λέξεις πίσω από το μεγαλείο και τη ματαιοδοξία με τα οποία καταπιάστηκε το πολύπαθο new age - ως γνήσιο τέκνο ενός «θερμού» κύματος με το οποίο ασχοληθήκαμε σε προηγούμενη δημοσίευση.
Στην εν λόγω ταινία έχουμε μια από τις πιο εύστοχες σάτιρες για την αφέλεια, την εκμετάλλευση αλλά και την ανεκπλήρωτη παρακαταθήκη που μας άφησε η στράτευση στο block που πολεμά για τον περιβόητο "καλύτερο κόσμο".
Αλήθεια όμως, τι παθαίνει κάποιος σαν θέλει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο;
